Entrugues, en xeneral

Afita’l xeneral Sabino Fernández que por mor de la xunidá d’España, “que tanto trabayu costó”, “l’asturianu convién caltenelu como una cosa íntima, como’l que tien dalgo en casa”, ensin sacalu a la cai nin mandalu a la escuela. Al cabu, daqué asina como facía la sociedá, na que se crio, coles “vergüences” de la carne o el “castigu divín” d’un neñu con un cromosoma distintu.

Llevaes ehí les coses les entrugues caen soles: ¿y qué facemos col Estragal –“La Ñación española proclama la so voluntá de protexer a tolos pueblos d’España nel emplegu de les sos llingües”-, artículos 1, 3, 9, 10, 14, 20 y 148 y Disposición Cabera de la Constitución?; ¿y cola Declaración Universal de los Drechos Humanos, el Pautu Internacional de los Drechos Civiles y Políticos de les Ñaciones Xuníes, el Conveniu del Conseyu d’Europa pa la Proteición de los Drechos Humanos y de les Llibertaes Fundamentales o la Carta Europea de les Llingües Rexonales o Minoritaries, qué facemos?. ¿Cómo “vergüences” democrátiques que son, metémosles tamién nel cuartón íntimu de los fíos nun deseyaos, mentantu pasiamos con arguyu a los repeñaos ximielgos llingüísticos –Decretos 1433 y 2929- que nel añu 1975 y pol bien d’España enxendró’l tamién xeneral Francisco Franco?.

N’Uviéu, a trenta de xunetu de dos mil ocho, pola Xunta Direutiva del Aconceyamientu de Xuristes pol Asturianu, robla’l so presidente

Xosé María Estrada Janáriz